دانایی

می دانیم مدرسه جایی است که دانش آموز از کانون گرم خانه، وارد آن جا می شود. مدرسه جایی است که دانش آموز تقریباً یک پنجم عمر خود را در آن سپری می کند. 12 سال می آموزد که تقریباً 60 سال، زندگی کند. حال این خانه 12 ساله، چگونه جایی باید باشد تا خروجی آن برای 60 سال مفید واقع شود؟ تجربه نشان می دهد که دولتها به تنهایی قادر به ایجاد مدرسه زندگی نیستند، بلکه مردم یک شهر با کمک هم و با کمک دولت قادرند، این مدرسه را ایجاد کنند. (مثال: مدرسه «بن بویل» در آلمان[1] و دبستان های ابتدایی توکیو[2])

برخی شاخص های مدرسه زندگی

1)     بچه ها را برای زندگی آینده آماده می کند.

2)     باعت پیوند منطقی درون و برون مدرسه می شود.

3)     روح تعاون و نشاط را در بچه ایجاد می کند.

4)     اصل اول در دبستان بازی و کار گروهی است نه تحمیل و فشار

5)     بچه ها خودشان تعریفی از زندگی ارائه خواهند کرد.

6)     همه دست اندرکارن اعم از مدیر تا خدمتگزار محیط را برای دانش آموزان آماده می کنند.

7)     آموزش شاداب و دلپذیر است.

8)     بچه احساس آرامش و راحتی می کنند.

9)     آموزش ها کاربردی و به صورت عملی و تجربی است.

10)مدرسه محیط یادگیری و زندگی دانش آموزان است.

11)در مدرسه زندگی، تمرین و کاربردی کردن آموخته هاست و محفوظات در آن جایگاهی ندارد.

12)دانش آموزان رفیق یکدیگرند نه رقیب هم. (رقابت به رفاقت تبدیل شده است)

13)بازی، تربیت بدنی و ورزش اصل اساسی مدرسه زندگی است.

14)بچه ها با هم یاد می گیرند و تا یادگیری برای همه اتفاق نیافتد، یادگیری جدید اتفاق نمی افتد.

15)مدرسه زندگی اول، دوم و سوم ندارد. هر کس به تناسب توانایی در ایفای نقش خود اول است.

16)معلمان خود بخشی از یادگیری هستند و نقش ایشان راهنمایی است.

17)بحث، گفتگو و تعامل به صورت جدی در این مدرسه رواج دارد.

18)انتقاد صحیح آزاد است و همه حق اظهار نظر و صحبت کردن دارند.

19)در مدرسه زندگی شایستگی ملاک برتری است و برتری به معنای ایفای نقش برجسته تر و قبلو مسؤولیت سنگین تر.

20)در مدرسه زندگی امتحانات نقش یادگیری را دارند؛ نه مچ گیری

21)در مدسه زندگی نیمی از وقت بچه ها صرف بازی و نیم دیگر صرف کار گروهی می شود.

22)در مدرسه زندگی به جای کلمه همکلاسی از کلمه دوستان استفاده می شود تا رقابت تبدیل به رفاقت شود.

23)در مدرسه زندگی بچه ها می آموزند که عضو مسؤول و مهربان کلاس باشند.

24)در مدرسه زندگی همه چیز مال همه بچه هاست تا همه در حفظ و نگه داری همه چیز بکوشند.

25)در مدرسه زندگی مسؤولیت حل مشکل بر عهده همه است تا مسؤول بودن را همه به خوبی حس کنند.

26)در مدرسه زندگی تشویق فردی در راستای تقویت جمع است.

27)در مدرسه زندگی دانش آموزان محور یادگیری هستند.

28)در مدرسه زندگی همه دانش آموزان از یکدیگر می خواهند تا در برنامه ها مشارکت کنند.

29)در مدرسه زندگی دانش آموزان غذا را با هم می پزند و با هم با لذت می خورند تا مشارکت را عینیت بخشند.

30)دانش آموزان در مدرسه زندگی، در شروع کار مدرسه و در پایان همان روز از خدا و معلمان خود تشکر می کنند.

31)در مدرسه زندگی در قالب بازی، ورزش، نمایشنامه، و ...، و انتخاب داور، مربی، نویسنده و کارگردان، دانش آموز ضرورت وجود خدا، دین، رهبری و ولایت را لمس می کند.

32)در مدرسه زندگی همه ایفای نقش می کنند تا باور کنند که هر کس هر چند ضعیف باشد، می تواند و باید نقشی ایفا کند و تنها تفاوت در نقش ها است که یکی نقش قوی تر و دیگری نقش ضعیف تری دارد.